De duif in m'n tuin heeft het jammer genoeg niet gered. De volgende morgen zat hij wiebelend op z'n pootjes in een hoekje van mijn tuin in de Indische Buurt.
Het zag er niet best uit, ik heb hem nog wat brood gevoerd met water, en dat ging met moeite naar binnen.
Koude pootjes
Toen heb ik hem onder een oud handdoekje op een laag krukje in de zon gelegd, hij voelde koud aan op zn pootjes. Mijn katten hadden op de een of andere manier toch lucht gekregen van de duif, want ze wilden met alle geweld naar buiten met het prachtige weer.
Ergens tegenaan gewaaid?
Toch maar even niet, poezen. Ik ben nog een paar keer wezen kijken bij de duif, maar een paar uur later was hij dood. Spijtig, hij heeft de lente nét niet gehaald. Denkelijk had hij toch inwendige schade opgelopen want verder was er weinig aan hem te zien behalve dat hij erg mager was. Waarschijnlijk is hij ergens tegenaan gevlogen of gewaaid met het slechte weer van vorige week.
Nu nog 7 duiven
Mijn katten zijn blij, nu mogen zij de tuin weer in. En ik heb één duif minder op bezoek. Het waren er sinds vorige zomer 8, nu nog 7, maar er vliegt nog meer rond in m'n tuin, dus stil zal het er niet zo gauw worden.
Dit stukje is een vervolg op Duifje, m'n duifje.
Reageren? Log in of vraag een toegangscode aan.
Ymere vindt hoge verhuurkosten wel terecht
Reacties
(5)